Klimaatverandering



home
over hoesnel.nl
zoeken
Klimaatverandering
     nieuws
     voorspellingen
     artikelen
     redactie

  Voorspellingen CO2-emissie
door Rolf Schuttenhelm

Het Energy Information Centre (EIA), onderdeel van de Amerikaanse overheid, presenteert allerlei statistieken met betrekking tot energieproductie en -consumptie. In het EIA rapport International Energy Oulook 2005 preseneert het IEA toekomstprojecties tot 2025, onder andere met betrekking tot CO2-emissie. Het EIA gaat daarbij uit van een scenario dat is gebaseerd op het wereldwijde beleid van overheden zoals dat effectief was op 1 maart 2005. De gevolgen van het Kyoto protocol, dat na de ratificatie door Rusland op 16 februari 2005 bindend werd voor de 55 betrokken landen, is niet in de voorspelling opgenomen. De betrokken landen hebben zich verplicht hun CO2-emissie in de periode 2008-2012 te reduceren tot 5% onder het niveau van 1990. Het is moeilijk om de gevolgen van het Protocol in de langere tijdschaal van de voorspelling tot 2025 op te nemen, omdat de gevolgen na 2012 onduidelijk zijn en omdat het moeilijk is de opgelegde reductie per sector door te voeren zodat de variabelen van het gebruikte emissiemodel ingevuld kunnen worden. Niettemin noemt het EIA het Kyoto protocol belangrijk. Het EIA stelt dat het protocol toekomstige energietrends sterk kan beinvloeden. Het door de EIA gepresenteerde scenario voor CO2-emissie moet dan ook worden beschouwd als een referentiescenario, waar de invloeden van het Kyoto protocol en toekomstige verdragen tegen geprojecteerd kunnen worden. Algemeen wordt aangenomen dat de betrokken landen de doelstelling voor 2008-2012 zullen halen of benaderen.

EIA voorspelling tot 2025
In onderstaande grafiek is de voorspelling van het EIA voor de wereldwijde CO2 uitstoot tot 2025 weergegeven. Er wordt tevens een onderscheid gemaakt tussen de "Mature Market Economies", de gevestigde economieŽn, de "Transitional economies", de hervormende economieŽn van Rusland en Oost-Europa en de "Emerging Economies", de nieuwe sterk ontwikkelende economieŽn van bijvoorbeeld China en India.

EIA voorspelling CO2-emissie tot 2025

De totale voorspelde CO2-emissie in 2025 is 38,790 billion metric tons, ofwel 38,790 miljard ton. Een toename van 81% ten opzichte van 1990. Verder is goed zichtbaar dat het voornaamste deel van de toename in CO2-emissie wordt veroorzaakt door de "Emerging economies". De CO2-emissie neemt in de periode van 1990 tot 2025 met maar liefst 215% toe. In die zin valt te betwijfelen of de totaal voorspelde emissie wel significant lager zou liggen wanneer de invloed van het Kyoto-protocol op de voorspelling tot 2012 zou zijn toegevoegd aan de berekening. Het zijn voornamelijk landen uit de "Mature Market economies" en de "Transitional economies" die het verdrag hebben getekend. De "Transitional economies" blijven tot 2012 onder de emissiewaarden van 1990, omdat ze nog niet herstelt zijn van de economische crisis na het einde van het communistisch bewind.

In vergelijking met de EIA voorspelling ten aanzien van de energieconsumptie per regio tot 2025 valt op dat het energieverbruik van de "Emerging economies" per eenheid een grotere uitstoot van CO2 tot gevolg heeft dan in de "Mature Market economies". De totale energieconsumptie van de "Emerging economies" overschrijdt die van de "Mature Market economies" volgens de voorspelling ongeveer in 2020, terwijl de CO2 uitstoot al in 2010 groter is dan het totaal van de "Mature Market economies".

De CO2-emissie van de Mature Market economies stijgt in het EIA scenario wel. In onderstaande figuur is aangegeven wat de verschillen zijn in de voorspelde CO2-emissie tussen Noord-Amerika, West-Europa en Japan en Zuid-Korea.

vergelijking CO2-emissie Europa, Amerika en Japan

Uit deze grafiek blijkt dat de CO2-emissie van Noord-Amerika in 1990 al groter is dan het totaal van de gevestigde economieŽn van West-Europa en AziŽ. In alle regio's neemt de CO-emissie toe. In dit scenario voldoet geen van de regio's in 2010 aan de opgelegde reductie ten opzichte van 1990 die is vastgelegd in het Kyoto-protocol. De stijging van de emissie is in West-Euroa aanmerkelijk lager dan in de andere regio's. De EU-landen hebben een reductie van 8% ten opzichte van de uitstoot in 1990 tot doel. In de overige regio's hebben alleen Canada en Japan het verdrag getekend. Zij moeten hun uitstoot ten opzichte van 1990 met 6% reduceren.

vergelijking toename CO2-uitstoot Europa, Amerika en Japan

onzekerheid
Klimaatverandering onder invloed van broeikasgassen kent een bepaalde chronologische structuur. Sterk versimpeld valt deze in omgekeerde volgorde als volgt uit te drukken: Zeespiegelstijging hangt af van temperatuurstijging, temperatuurstijging hangt af van CO2-concentratie, CO2-concentratie hangt af van CO2-emissie. Alle verbanden zijn positief, maar zijn moeilijk exact uit te drukken. Bij het maken van een voorspelling worden de geldende onzekerheden in de chronologische structuur doorberekend en uitvergroot. Onzekerheden ten aanzien van de CO2-emissie verlagen bijvoorbeeld de betrouwbaarheid van een voorspelling ten aanzien van de daaruit volgende zeespiegelstijging. In de voorspellingen van het Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) worden daarom de onzekerheden in de bepalende (onderliggende) factoren weergegeven in verschillende scenario's. De toekomstige CO2-emissie hangt onder andere af van de economische verwachtingen, bevolkingsgroei, technische ontwikkelingen, beschikbare energiebronnen en politieke keuzes. Verder wordt breedte van onzekerheid in de voorspelling vergroot doordat de veschillende rekenmodellen elk een eigen richting in de ontwikkeling aangeven.

Het IPCC gaat uit van 4 (SRES) scenario's met betrekking tot CO2-emissie:
scenario A1 voorspelt snelle economische groei, een toename van de wereldbevolking tot 2050 gevolgd door een afname, snelle introductie van nieuwe, efficiŽnte technieken.
scenario A2 voorspelt grote mondiale verschillen, een continu toenemende wereldbevolking, gefragmenteerde en lagere economische groei.
scenario B1 als A1, maar met een economie georiŽnteerd op diensten en informatie en minder afhankelijk van de consumptie en productie van materialen.
scenario B2 voorspelt locale oplossingen mbt duurzaamheid, bij continu groeiende wereldbevolking en gemiddelde economische ontwikkeling.


IPCC voorspelling tot 2100
Onderstaande grafiek presenteert de langetermijnvoorspelling voor de CO2-emissie van het IPCC Third Assessment Report.
verschillende scenario's IPCC voorspelling CO2-emissie tot 2100
Bron: IPCC, TAR.

Uit de grafiek blijkt dat het alleen in het B1-scenario mogelijk is de CO2-emissie op lange termijn te beperken tot rond het niveau van 1990. Dat is het scenario dat uitgaat van economische groei gekoppeld aan een ontwikkeling in de richting van de diensten- en informatiesector. Verdere voorwaarden zijn een afname van de wereldbevolking vanaf ongeveer 2050 en snelle innovatie van nieuwe duurzame technieken. De CO2-emissie is het grootst in het A2-scenario. Dat is het scenario van een gefragmenteerde wereldeconomie en een continue bevolkingstoename. De CO2-emissie zal dan sterk stijgen en in 2100 3 tot 6 keer zo groot zijn als in 1990.


Bronnen:
-Energy Information Administration, International Energy Outlook 2005.
-Intergovernmental Panel on Climate Change, Third Assessment Report

Gerelateerde artikelen:
Energieconsumptie tot 2025
EIA voorspelling voor wereldwijde en regionale energieconsumptie tot 2025. Duidelijk verband met de voorspelde CO2-emissie.
Naijl-effecten bij reductie CO2 uitstoot.
Het gunstigste scenario uit bovenstaand artikel, met de grootste reductie, leidt tot een temperatuurstijging die eeuwen voortduurt en een zeespiegelstijging die nog millenia voortduurt.
Eerste voorspellingen IPCC rapport 2007
Onder andere met een voorspelling van de CO2-concentratie.
VN prognose wereldbevolking 2050
Tot 2050 in ieder geval flinke toename wereldbevolking.
Potentie ondergrondse CO2 opslag
Carbon dioxide capture and storage (CCS), 85% verlaging CO2-emissie energiecentrales. Hoop voor de toekomst?
Acht misvattingen over Energie
Lees hier waarom CO2-emissie in de nabije toekomst niet zomaar omlaag kan: 1) We kunnen niet. 2) We willen niet.